Osiąganie celu
Oprócz prawa częstości odwoływano się tu przy tłumaczeniu także do prawą świeżości. Przy każdym biegu ostateczne osiągnięcie celu musi być bezpośrednio poprzedzone poprawnymi składnikami drogi. One tylko bowiem pozwalają osiągnąć cel. W łańcuchu poprawnych i mylnych fragmentów drogi, poprawne zajmują miejsce ostatnie. Wobec tego przy próbach następnych wspomnienie ich jest bardziej świeże. A ponieważ najświeższe wspomnienia najłatwiej się odtwarzają, dlatego poprawne składniki drogi przeważają nad niepoprawnymi '. Gruntowną krytykę tej teorii przeprowadził z jednej strony Thorn-dike, z drugiej zaś zwolennicy "psychologii postaci" (Gestaltpsyekologie). W bardzo obszernych i dokładnych badaniach Thorndike starał się udowodnić, że samo mechaniczne powtarzanie bez udziału innych czynników nie prowadzi do uczenia się. W ten sposób Thorndike zaatakował prawo częstości, a pośrednio także tradycjonalne prawa kojarzenia.