Rozwiązywanie trudności
Ten sposób rozwiązywania trudności spotykamy w różnych sytuacjach u dzieci, a nierzadko także u ludzi dorosłych tam, gdzie rozwiązanie rozumowe łatwo się nie narzuca. Istnieje też prawdopodobnie typ osób, skłonnych do posługiwania się tą właśnie metodą1. Przy wyuczeniu się labiryntu czy klatki powyższą metodą można odróżnić właściwie dwa momenty: pierwszy - to każdorazowe przebieganie labiryntu, będące wyrazem pewnego rodzaju "szukania", "próbowania", a drugi - to "ćwiczenie się" w tym szukaniu, polegające na tym, iż liczba błędów staje się coraz mniejsza, a przez to także skraca się czas próby. Psychologów interesował dotychczas i skłaniał do badań głównie drugi moment. Śledzono nie sam proces szukania, lecz przebieg jego doskonalenia się, a właściwie skracania. Krzywe uczenia się w labiryncie otrzymywano w ten sposób, iż na osi poziomej odmierzano liczby odpowiadające kolejnym próbom (lub dniom próby), a w kierunku pionowym czas potrzebny do ich wykonania lub liczbę błędów.